Η νύχτα που έπαψα να μεταφράζω τις σιωπές

Καμία φορά, φτάνουμε στη νύχτα που κι εγώ γύρευα πάντα 

Στην νύχτα, που δεν θα χρειαστεί να απολογηθώ σε εχθρούς ή φίλους 

Στην νύχτα που καταλάβαμε ο ένας τον άλλον χωρίς να πούμε λέξη 

Στη νύχτα που έπαψα να μεταφράζω τις σιωπές

Κράτα λίγο αγάπη (για το τέλος)

Οι εραστές λένε οι ποιητές δεν συναντιούνται γιατί υπάρχει πάντα ο ένας μέσ ’τον άλλο .

Οι ονειρευτές το ξέρουνε μα δεν αρκούνται για αυτό κράτα λίγο αγάπη,και εγώ θα σε προλάβω.
Οι στιγμές χάνονται γιατί δεν βρίσκουν χρόνο, και ο χρόνος δεν μας φτάνει γιατί είναι λίγος πάντα.
Οι αφορμές ,πεθαίνουν και εγώ τις σώνω τα σκαρώνω δυο στιχάκια πάνω στον εξάντα.
Οι ενοχές ,στοιχειώνουν τις συνειδήσεις ,μα η συγνώμη είναι πιο δύσκολη πολλές φορές .
Για αυτό τις εμμονές όσο και να τις αγνοήσεις τα ίδια θα σου λένε σιωπηλές .
Οι αρετές, ευνοούνται από την μοναξιά και ας διασύρονται μετά από τα θηρία μας τα ανήμερα.
Το χθες είναι μπροστά μας με μια σπρωξιά ,μα μην το αφήσεις να σου κλέψει από το σήμερα.
Εδώ να ξέρεις πως τελειώνουν οι ευχές και ο χρόνος έγινε αδίστακτος και αιμοχαρής.
Το αύριο δεν σώζεται με προσευχές γι’αυτό κράτα λίγο αγάπη να χαρείς..

Το τέλος είναι η μαγεία..

Στο τέλος είναι η μαγεία.. Ναι δεν λέω, συμφωνώ σχετικά με την φράση αυτή, κρύβει όμως πολλές παγίδες. Δηλαδή μπορεί η μαγεία να κρύβεται στο αποτέλεσμα, δικαιώνοντας τις πράξεις σου και η ανταμοιβή είναι δίκαια. Μια ανταμοιβή που είναι υλική ή ηθική, ανάλογα με τις αξίες και τις αρχές του καθενός, έτσι στηρίζοντας τα θέλω σου και τις επιλογές σου να βγεις σωστός.
Στο άλλο άκρο όμως, έχουμε την μαγεία που βγαίνει από την λύτρωση όταν καταλάβεις πως κάτι δεν γίνεται να το τελειώσεις όπως θες εσύ, κόβεται δηλαδή κάπως άτσαλα σε σχέση με αυτό που είχες φανταστεί. Όπως και να χει το σπουδαίο είναι να ξέρεις που πρέπει να σταματήσεις, όσο και αν δεν θες. Να φεύγεις με την δύναμη και την θέληση να κρατήσεις ότι θέλεις απ το χτες και να κάνεις μια νέα αρχή, ένα καινούριο κεφάλαιο..

"Είναι παράξενη η ζωή και γλυκιά ιστορία

είναι ένα δώρο ή μια βαριά τιμωρία

είν' η αρχή της μια καλή ευκαιρία,

όμως το τέλος είν' η μαγεία"

Το μίσος..

Είναι το μίσος παράξενα φτιαγμένο
αχόρταγο κομπλεξικό και ξυρισμένο
στοιβαγμένο σε φάλαγγες και σε πυρήνες
σε εθνόσημα, μαχαίρια και κρεατίνες
σε ψηφοδέλτια, κανάλια και ειδήσεις
λέει ανέβηκε το μίσος στις δημοσκοπησεις

Πυρανταμωμα

Βρες μου μέρος να κρυφτώ
Ψέμα να τ' ονειρευτώ
Αγάπη να παγιδευτώ
Βρες μου ίσκιο να θαφτώ


Να μια νύχτα πάλι με την ίδια ζάλη
Σιωπηλοί εφιάλτες στα μουρμουριστά
εχθροί με το τσουβάλι, φλόγες στο κεφάλι
κι όλα τα δυσβάσταχτα φυλάς κλειστά

Το τέλος είναι η μαγεία

"Το τέλος είναι η μαγεία"

Πάντα ήλπιζα ότι αυτή η στιγμή θα μας έβρισκε στα καλύτερα μας κι ευτυχώς έτσι κι έγινε. Ο "φύλακας άγγελος" που έχουμε τραγουδήσει τόσες φορές μαζί σας, μας είχε στο νου του ακόμα μια φορά. Σήμερα λοιπόν έφτασε η στιγμή να σας ανακοινώσουμε ότι το μεγαλύτερο κεφάλαιο στη ζωή μας, οι active member έφτασε κοντά στο τέλος του. Όπως είχαμε πει πολλά χρόνια πριν "θα τελειώσουμε όταν γουστάρουμε εμείς, μπράβο της παρακμής".Ο μαγικός κύκλος αυτής της σπουδαίας ιστορίας έφτασε στον επίλογο της. 

Μικέλης Άβλιχος

Χειμώνας..

Κοίτα απ' το τζάμι
σκουπίζοντας τα χνώτα σου
ένας ήλιος κυνηγημένος
είναι πεσμένος στην πόρτα σου.
Άνοιξε του, αν αντέχεις
- λίγο φως.

Για 'κείνο το παιδί..

Έμαθα, ένιωσα, έζησα κι αγάπησα,

μαγεύτηκα, πήρα, σκάρωσα, μοιράστηκα,

φώναξα, χτύπησα, τα όμορφα δε μαγάρισα

χάρισα, γλέντησα κι ακόμα δε κουράστηκα....

Ίσως μετά να κρυφακούω..

Ακόμα ακούω το τρίξιμο της κούνιας στην αυλή
και τον ήχο απ την παλιά τη ραπτομηχανή
τον πάγο να λιώνει στο παλιό ψυγείο
και τη μοναξιά μου στο σχολείο
Ακόμα ακούω από τα ξύλινα στρατιωτάκια τη σιωπή
τα ελλενίτ να χορεύουν απ τον αέρα στη σκεπή
Ακόμα ακούω απ το πικ άπ το τρίξιμο του ιμάντα
κι εκείνη τη βροχή που της μιλούσα πάντα.

Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα..

Ας λένε πως τα δύσκολα θεριεύουν τη ψυχή,

είναι ο πόνος όμως, στιχοπαιδεύτρα ευχή.

Μη με αφήσεις εδώ πέρα να στοιχειώσω,

από τα όμορφα δε θέλω να γλιτώσω....

Πρωταπριλιά..

Θυμίζει όνειρο μες στο καταμεσήμερο
Μέρα μικρή και βροχερή από του μάγου τα μέρη
Τσιγγάνας βότανο για έρωτα εφήμερο
Στιχοπλοκή θανατερή που δεν έγραψε χέρι
Μέρα καλή να θρηνήσουν κι οι αλήθειες μου
Να κινήσουν για το τίποτα και να μαυροφορέσουν
Να σεβαστούν και οι νύχτες τις συνήθειες μου
Ξαμολημένες σαν αρτίστες να χορέψουν
Να βρει τη γεύση η γλώσσα του προδότη
Να γίνει τέρψη στη μαύρη μαγκουφιά του
Να ψάχνει ήρωες στη φωλιά του καταδότη
Να βγαίνει κι ο περίεργος έξω απ' τα νερά του
Κι αν σηκωθώ με ζαλισμένη κούτρα
Να βρούνε πάτημα οι πιο κακοί μου φίλοι
Κι αν έχω πάρει τη ζωή από τα μούτρα
Μου φτάνει που ξημέρωσε 1η του Απρίλη

O ρόλος της μουσικής..

"O ρόλος της μουσικής είναι να μας απαλλάξει από την τυραννία της συνειδητής σκέψης"

Thomas Beecham

Πριν απ' τις ευχές

Ο χρόνος λυσσάει μπροστά στα μάτια μου,
στιγμές γιορτές, βρήκα στα βάθια μου.
Δε θέλω να ξεχάσω κάποιες Κυριακές.

Ακούω φωνές πλάι στην ανάσα μου,
ζω απ' την αρχή ξανά τη φάρσα μου,
μα θέλω να κερνάω λόγια και μουσικές.

Active Member & Xray - Μια Χαρά (Bo 2013)

Μετά από πολύ καιρό, προς μεγάλη μου έκπληξη, ο Βd Foxmoor και η Sadahzinia κάνουν συνεργασία με τον Xray(Νικήτας Κλιντ)

Γιατί είμαι λέει τρομοκράτης

στιχοι- skitsofrenis,μουσικη -brak ,scratches-d.j smoke, παρουσιαση - skitsofrenis,damie Δίσκος - Μεγάλη ευχή 

Ψίχουλα

Sadahzinia: "Ψίχουλα"

Δευ, 07/29/2013 - 20:03

Της Γιολάντα Τσιαμπόκαλου (Sadahzinia) για την εφημερίδα «Επενδυτής» της 20/07/2013

Ψίχουλα  

Είναι καταπληκτικό το πως οι λέξεις βαθαίνουν κι απλώνουν.  Ομόκεντροι κύκλοι στο νερό. Περιγράφουν – κι ας μην αλλάζουν μορφή – το απλό, το νοητό και το ανόητο, το ψαγμένο, το ορατό και αόρατο. Προσπαθώντας να βρω πως ν’ αρχίσω να γράφω αυτό το κείμενο, τι να πω, που θα το δει ο κόσμος, πως να μιλήσω για την αλήθεια μου, η λέξη «ψίχουλα» έπεσε σαν πέτρα μες στη λίμνη  του μυαλού.

Απάθεια..

Απάθεια.. Στα λεξικά θα την βρεις σαν απουσία του πάθους
ή σαν απουσία αντίδρασης σε κρίσιμες περιστάσεις
σ' ένα απόφθεγμα υπάρχει ότι η απάθεια είναι η σοφία της τρέλας

Ο φόβος γιορτάζει...

''Ο φόβος γιορτάζει όταν βλέπει τους ανήμπορους να ζητάνε βοήθεια απ’ τους επίσης ανήμπορους. Ο τρελός όμως δε φοβάται, σε νοιάζεται γι’ αυτό σε βρίζει, σε πονάει γι αυτό μοιράζεται τις παλαβομάρες του, δε τον νοιάζει ο θάνατος ούτε η εικόνα του γι αυτό σου διηγείται για τη ζωή και για τα όμορφα που δεν θ’ αντικρίσει ποτέ. Δεν είναι λεύτερος ο τρελός  τον έχετε αλυσοδέσει στα θέλω σας και τον σέρνετε μαζί σας στα πιο μισητά και βρώμικα σας. Λεύτεροι είσαστε εσείς, ψηφίζετε, κρίνετε, υπάρχετε,κι όλα όσα νομίζετε ότι σας συμβαίνουν. Άμοιροι γείτονες από τα χέρια σας έχουν πεθάνει πολλοί τρελοί σ’ αυτό τον τόπο, εγώ θα το κάνω πανηγυρικά κι αλήτικα όχι περίπου αλήτικα όπως ξέρετε αλλά ξενομερίτικά.''

ΒD Foxmoor 

Fire..

Can you feel the fire burning
who's gonna control these flames
when the situations turning
no water can put out this fire

Στη φωτιά να με γυρεύεις
Κ ελεύθερος αδερφέ μου να τραγουδάς,
απ' τα όνειρα μην ξεμακρένεις
για σένα θα μαι εκεί στην φωτιά μου..